12 gerelateerde items gevonden in de collecties van Erfgoed Delft e.o
» Toon alle gerelateerde items uit de collecties van Erfgoed Delft

 
Portret van Willem de Langue (1599-1656)
: 157477
: S3730
Stilleven met perzikken, pruimen en meloen
: 102593
Jachtstilleven met gevogelte in een nis
: 133980
Dutch and Flemish old master paintings
: R61524
: S2828
: C20040
Elegance and Refinement
: R71250
Elegance and Refinement
: R71263
Elegance and Refinement
: R71264

Aelst van, Willem

Uit VerhalenWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

(Delft, 16 mei 1627—Amsterdam, in of na 1683)

Willem van Aelst behoorde in de zeventiende eeuw tot een van de meest succesvolle schilders van bloem-, fruit- en jachtstillevens. Hij was de zoon van notaris Jan van Aelst en was leerling van zijn oom Evert van Aelst (1602–1657).
In 1643 werd hij door het Delftse schildersgilde St. Lucas aanvaard als meesterschilder. Hij reisde in 1645 naar Frankrijk en in 1649 door naar Italië. Vanaf ongeveer 1650 verbleef hij in Florence, waar hij schilderde aan het hof van Ferdinand II de Medici, groothertog van Toscane. Hij ontmoette daar de uit Nijmegen afkomstige schilder Otto Marseus van Schrieck, met wie hij een kameraadschappelijke band opbouwde. Na zijn terugkomst in Holland in 1656 ging hij in Amsterdam wonen.
Uit die Amsteramse tijd verhaalt Arnold Houbraken een aardige anekdote:

Willem, anders Guilhelmo, was een man (na dat hy in Italien geweest had) die een grootmoedigen inborst bezat, en die niemant, inzonderheid als hy wat boven zyn peil gedronken had, ontzag. 'T is gebeurt, dat de Borgermeester Maarzeveen met hem geschil kreeg, over d'eene of andere zaak, waar door zy in woorden kwamen.
Van Aelst, die voor een Borgermeester van Amsterdam niet wilde 't zeil stryken, in een zaak daar hy meende regt in te hebben, stoof op, trok zyn boven rok open, en toonde op zyn borst den gouden penning, en keten die hy van den Groothertog van Toskanen had gekregen, zeggende: Gy zyt met een geldzak om uw hals geboren, en dat is t al; maar dat ik ben, ben ik door verdienste. Maar of hem die worst (als het spreekwoord zeit) naderhand niet opbrak, daar twyffelde zelf, die 't my verhaald heeft, niet aan.

In de jaren zeventig van de zeventiende eeuw was hij geassocieerd met de kunstschilderes Maria van Oosterwijck, aan wie hij ook een huwelijksaanzoek deed, dat door haar werd afgewezen.
Willem van Aelst gaf les aan verschillende leerlingen, waaronder de uit Hamburg afkomstige Ernst Stuven en de zussen Rachel en Anna Ruysch. Het werk van Van Aelst werd breed geprezen, zoals blijkt uit een gedichtje van de dichter Jan Vos:

. . .Zoo word van Aelst, door konst, de waereld door beroemt.
Wie and'ren overwint behoord men te verhefsen.
Zyn hand, vol geesten, heeft het blad van dit gebloemt
Beschildert met een glans, die nimmer zal verslensen. . .


Op oudejaarsdag 1678 verloofde Willem van Aelst zich op 51-jarige leeftijd met zijn huishoudelijke hulp Helena Nieuwenburghs, een Duitse. Zij trouwden in 1679. Uit dit huwelijk werden nadien nog drie kinderen geboren.
Zijn werken zijn te zien in tientallen musea over de hele wereld. Drie van zijn werken zijn te zien in Museum Prinsenhof Delft.

2.jpg

Bronnen: A Dictionary of Dutch and Flemish Still-life Painters Working in Oils, 1525–1725, A. v.d Willigen / F.G. Meijer (2003); Zie voor nadere details ook de website over Maria van Oosterwijck.

Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies