4828 gerelateerde items gevonden in de collecties van Erfgoed Delft e.o
» Toon alle gerelateerde items uit de collecties van Erfgoed Delft

 
Portret van Lambert van Meerten
: 122718
Vereeniging Huis Lambert van Meerten Delft
: 144753
Acht briefkaarten van het Rijksmuseum Huis Lambert van Meerten Delft
: 140927
Bovenvenster rechtervoorkamer / salon van Museum Lambert van Meerten
: 135620
Plaquette met A. Le Comte, directeur v/h Museum Lambert van Meerten, 1908-1918
: 125954
Toiletraampje van het oude toilet van Museum Lambert van Meerten
: 135621
Naamlijst van de leden Stichters der Vereeniging Huis Lambert van Meerten, Opgericht 18 augustus 1902
: 150691
Daklicht van Museum Lambert van Meerten
: 135625
Bovenvenster linkervoorkamer Museum Lambert van Meerten
: 135619
Raam in de tuinkamer van Museum Lambert van Meerten
: 135623

Meerten van, Lambert

Uit VerhalenWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

Lambertus Anthonie van Meerten wordt op 29 juli 1842 geboren als oudste zoon van Huibert Eliza van Meerten en Dina van der Willigen. Er volgen nog drie jongens en vier meisjes. Het gezin woont aan het Noordeinde 25–29 in Delft, waar ook de distilleerderij (branderij) van de familie, gesticht door de grootvader van Lambert, is gehuisvest.
Van Meerten hield van musiceren. Hij speelde violoncel en blies hoorn en verzorgde kwartetavondjes. Lambert van Meerten gebruikte zijn vrije tijd voor het verzamelen van kunstvoorwerpen. Als verzamelaar had hij aanvankelijk een voorkeur voor muziekinstrumenten en later voor bouwfragmenten, Delfts aardewerk en vooral meubilair. Lambert raakte steeds meer geïnteresseerd in het meubelmakersvak, durfde het aan voorwerpen te restaureren en toonde zelfs vaardigheid in het maken van zitmeubels. Met name in het draaien van hout was hij bedreven.
De collectie van Lambert kreeg spoedig zo'n omvang dat zijn woning aan het Noordeinde 27 (hij woonde in het ouderlijk huis) te klein werd. Het idee ontstond een patriciërswoning in zeventiende-eeuwse stijl te laten bouwen, waarin, in nagebootste oud-hollandse interieurs met eiken betimmeringen, zijn originele bouwfragmenten ingepast moesten worden, gecompleteerd met nieuw werk in oude vormen. Dan kwamen ze immers het best tot hun recht.
Op 1 april 1892 verzocht Lambert van Meerten officieel bij de gemeente Delft om toestemming voor de afbraak van het pand Oude Delft 199, een gewoon grachtenhuis met de eigenaardigheid dat het voortuintje had, jarenlang bewoond door burgemeester mr. Johannus van Kuyk (1819–1885). De vergunning werd zonder problemen verleend. De bouw begon in april 1892 en eindigde precies een jaar later. Zijn woonhuis werd een passsende omgeving voor zijn grote kunstcollectie. Kortom, gebouw en collectie behoorden samen een harmonieus geheel te vormen. De bedoeling van Van Meerten was om het pand na zijn overlijden te bestemmen als museum van kunst en kunstnijverheid. Dit museum heeft bestaan tot 2010, toen de collectie werd opgenomen in museum Het Prinsenhof. Het gebouw wordt nog wel gebruikt voor speciale gelegenheden.

Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Amersfoort

Ronald Brouwer over Lambert van Meerten:

Feiten kunnen fabels worden en een eigen leven gaan leiden. Dat is niet te voorkomen, maar wel vervelend als het een sterfgeval betreft. We gaan even ruim honderd jaar terug. Eind 1901 gaat het faillissement van de families Van Meerten en Van der Mandele over de tong, wellicht met een mix van afschuw, fascinatie en leedvermaak. Afschuw aangezien rampspoed iedereen kan treffen. Fascinatie en leedvermaak omdat men zelf de dans is ontsprongen. Krap drie jaar later sterft Lambert van Meerten ook nog. In de familiegrafkelder op de begraafplaats Jaffa wordt hij bijgezet, bijna 62 jaar oud.
Nadien ontstaan er verschillende geruchten. Medio 1978 vertelt een Delfenaar mij dat Van Meerten stierf door overmatig gebruik van zijn spiritualiën en daarna spiritus. Een logisch vervolg als je geen cent meer te makken hebt. Kortom, de val van een rijk man door onfortuinlijkheid en 'ach toe, drink niet meer'. Bij voorkeur sterft zo’n stakker in de goot. Volgens de mare voldoet Lambert aan dit scenario, waarin hij stereotiep dronken ineenzakt op het bordes van zijn huis, symbool van zijn verloren rijkdom. Er bestaat ook een dramatischer verhaal, beschreven in de Nieuwe Haagse Courant van 4 oktober 1969. Volgens ene E. van Wamel treedt Lambert van Meerten de dood tegemoet door een zelf afgevuurd pistool. Ellendiger kan het niet.
De doem van zelfmoord lijkt voor het museum een goede PR, maar wat is er nu echt gebeurd? Controle van de proces-verbalen van de Gemeentepolitie Delft levert allerhande aanranding, diefstal, dierenmishandeling, kwaadsprekerij, zelfmoord en zelfs een pas ontdekte kindermoord op. Kwaad en leed, kort voor en na de sterfdag van Lambert, in schoonschrift genoteerd. Niets over Van Meerten, niets wat op zelfmoord of op dood onder verdachte omstandigheden wijst. Ook de kranten besteden amper aandacht aan zijn overlijden. Was er wel een sterven met veel tragiek?
Van Meerten blijft na het faillissement in zijn huis wonen, dankzij de aankoop ervan door de vereniging ‘Huis Lambert van Meerten’. Een desolate situatie, maar er was hoop op een betere toekomst. Men wil tenslotte een museum stichten. En dan wordt het plotselinge overlijden toch navrant door de datum. Volgens de Overlijdensakten 1904, nr. 172, is op 1 april 1904 ‘des namiddags ten zes ure aan het Oude Delft alhier’ Lambertus Anthonie van Meerten overleden. Precies 12 jaar eerder op 1 april 1892 verzoekt hij officieel de gemeente Delft om zijn droomhuis ‘Oud Holland’ te mogen bouwen!
Museum Lambert van Meerten
Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies