14 gerelateerde items gevonden in de collecties van Erfgoed Delft e.o
» Toon alle gerelateerde items uit de collecties van Erfgoed Delft

 
: S7195
: S3466
: S7430
Oude Delft, Harmen Schinckelbrug
: 129360
: S7134
: S3444
: S7234
: S3569
: S4126
: S2902

Oude Kerkstraat

Uit VerhalenWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

Vermelding en vaststelling

Bekend sedert de 19de eeuw; bevestigd Raadsbesluit 30 januari 1997

Ligging


Monumenten in de Oude Kerkstraat

Oude Kerkstraat 11; foto Michiel1972
Op de website Achter de gevels van Delft is van het pand Oude Kerkstraat 11 een beschrijving opgenomen. Bewoners zijn tot ongeveer 1680 bekend.

Op de website Lijst van rijksmonumenten in Delft zijn 6 panden, gelegen in de Oude Kerkstraat, opgenomen.
De gemeente Delft heeft een eigen website waarin alle rijksmonumenten en gemeentelijke monumenten zijn opgenomen. Van maar liefst 11 panden in de Oude Kerkstraat wordt een korte beschrijving gegeven bijvoorbeeld Oude Kerkstraat 12.
In 2007 besloot het bestuur van Delft Design de Delftse Architectuurgids een nieuw uiterlijk te geven. De gids heeft, vergeleken met de vorige versie uit 1992, een nieuwe uitstraling met veel aandacht voor de recente architectonische aanwinsten in Delft.






Herinnering aan de Voorstraat: De Blauwen hont, een verhaal van Josje van Koppen

In de zijgevel van het huis op de hoek Voorstraat/Oude Kerkstraat staat een hondje, zijn snoet naar de |Oude Kerkstraat gericht. De Blauwen Hont anno 1972. Een opmerkelijk beeld, maar een nog verwonderlijker jaartal voor dit huis in deze eeuwenoude Delftse binnenstad.

gevelsteen De Blauwen Hont, foto gemeente Delft

1574

Mijn moeder Jopie is, na eerst totaal verliefd te worden op dit pand en de plek, in de archieven van Delft gedoken. Ze was nieuwsgierig naar de historie van het huis. Ze vond daar gegevens die teruggaan tot het jaar 1574. Jan Hendrikszoon Mandemaeker was toen de trotse bewoner. Zo vond ze een lange rij namen en beroepen van de voormalige bewoners. Ook ontdekte mijn moeder de namen die het pand in de loop der tijd gekregen heeft. Bij alle namen speelt de hond de hoofdrol. Zij vond: een Bonte Hont, Zwarte Hond, Vergulde Hond, de witte hond, de witte en zwarte hond, Vergulde blauwe hond en De Blauwen Hont... Steeds verschillend gespeld; hond met d of t en blauwe met of zonder n. Het lijkt erop of de naam van het pand steeds is aangepast aan de hond die er op dat moment woonde of misschien het beroep van de bewoner.

1966

In december 1966 brandde het pand, waarin toen een kruidenier gevestigd was, helemaal uit. De eigenaren, de familie Elewout, waren financieel niet in staat om het pand te restaureren. Bovendien waren ze het onderling niet eens hoe het verder moest. Zes partijen probeerden eerder vergeefs om het pand aan te kopen. Mijn ouders droomde er altijd al van om in de Delftse binnenstad te wonen. Een ander mens wikt en weegt en koopt uiteindelijk een huis dat min of meer aan die droom beantwoordt. Dit gold niet voor mijn moeder, ze viel als een blok voor het bijzondere hoekje naast de Oude Kerk en sleepte mijn vader daar helemaal in mee. Mijn moeders enthousiasme en doorzettingsvermogen zorgden voor een solide plan voor de restauratie; haar werd in 1970 de 'bouwval' gegund. Dit was die bouwval, in mijn herinnering als 9-jarig meisje; een half ingestorte voorgevel door palen gestut, daarachter een berg zwartgeblakerde stenen afgedekt met een zeil waar het vuil van jaren zich had opgehoopt, de wind huilde eromheen, joeg papier en plastic hoog op tot tegen een donkere kerkmuur en daar zouden wij gaan wonen, ik weet nog dat ik spontaan met de wind mee huilde, hoe moest dat ooit goed komen. Meer dan anderhalf jaar duurde de restauratie. Mijn moeder begeleidde de bouw en voerde besprekingen met allerlei instanties en commissies. Mijn vader werkte keihard als vormgever om het nodige geld bij elkaar te krijgen.

Voorstraat 1, foto gemeente Delft

1972

Op een zonnige augustusochtend in 1971 was het hoogste punt bereikt en zaten we met bouwvakkers en architect tussen de splinternieuwe balken op het nog open dak. Met het schenken van het traditionele pannenbier kregen wij, de kinderen, er eindelijk vertrouwen in. Na nog een half jaar restaureren bouwen en inrichten was het pand eindelijk klaar. Met het knallen van de champagne en het onthullen van een gevelsteen werd De Blauwen Hont feestelijk geopend. Deze gevelsteen was een geschenk van de familie aan mijn ouders ter ere van de opening van het huis en is gemaakt door de heer Beisterveld. De teruggevonden naam De Blauwen Hont paste helemaal bij de bestemming die het winkeltje op de Voorstraat na de restauratie zou gaan krijgen: een souvenir winkel met het betere assortiment. Niet alleen goedkoop nep Delfts blauw maar ook ambachtelijk aardewerk van Mobach (toen erg in) en traditionele tinnen voorwerpen. Het was een fijn huis met een eiken wenteltrap en veel hoekjes en gaten om in weg te kruipen. Mijn twee zussen en ik hebben er jarenlang met veel plezier gewoond en gespeeld. De tijd verstreek. Wij dochters vonden onze eigen droomplekken om te wonen. Mijn ouders zijn inmiddels helaas overleden. En De Blauwen Hont? Die kijkt nog steeds de Kerkstraat in...

Door Josje van Koppen
(met hulp van tekstschrijfster Helene de Bruin)

Dit verhaal is opgetekend door historische vereniging Delfia Batavorum in het kader van een Oral History-project.

Literatuur en bronnen

Achter de gevels van Delft.
Lijst van rijksmonumenten in Delft.
Website van de gemeente Delft.
De Delftse Architectuurgids.
website van de gemeente Delft, 'De Blauwen Hont'


Buurt en wijk

Buurt: Centrum-west; Wijk: Binnenstad

Oude Kerkstraat 2-3-4 (1967, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, G.Th. Delemarre)
Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies