geen gerelateerde objecten/artikelen gevonden.

Zakkendragersgildehuis

Uit VerhalenWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

Het Zakkendragersgildehuis is een bijzonder monument in de historische binnenstad van Schiedam.

Dit rechthoekig gebouw met een zakkendrager als windvaan is gebouwd in 1725 en was het Gildehuis van de zakkendragers.

Het gebouw heeft een torentje met klok.

Deze klok werd geluid als er een schip binnenkwam, waarop de zakkendragers naar hun Gildehuis kwamen om o.a. het graan te lossen voor de Jeneverindustrie.

In de video kunt u zien hoe dit in zijn werk ging

Het Zakkendragersgildehuis is overigens niet altijd toegankelijk voor publiek.

Kijk voor meer informatie op https://anthonisgilde.nl/

Gildekamer

In vroeger tijd telde het gilde maar liefst 4 bestuursleden. Dus moest er ook een echte bestuurskamer komen in het gildehuis. Je kunt ze bijna weer zien zitten, aan hun mooie lessenaar, uitkijkend over de Kolk, de Schie en de Nieuwe Sluis. Of zouden ze zich warmen aan de potkachel? In ieder geval hadden zij een gewichtige taak, getuige de zware geldkist in de kast met een metalen deur. Onwrikbaar aan de muur geschroefd, massieve sloten, hier valt niet mee te sollen, deze mannen hielden de touwtjes strak in handen. Rouwborden en -schilden, portretten en oude registers en boeken, zelfs hun patroonheilige, Anthonis Abt, kijkt streng op hen neer.

Smakbak

Hoewel de gildekamer natuurlijk het pronkstuk van het Zakkendragershuis is, is de smakbak de plek waar het allemaal om draaide. Wie mocht er werken en wie moest er naar huis? En wie moest er sjouwen en wie moest er het ruim in om te scheppen? Dit alles werd bepaald door het lot. Iedereen die op tijd binnen was mocht meedoen met dobbelen, het zogenaamde 'smakken'.  Als de voorman van dienst met de twee dobbelstenen, 'benen' genoemd omdat ze van ivoor waren, tegen de binnenkant van de smakbak had geslagen, werd het stil. Smakken was een serieuze zaak, daarom werd er vanuit het kantoortje nauwlettend op toegezien door de gildeklerk. Hij hield ook bij wie er wellicht verzuimd had aan de smak te verschijnen. Gebeurde dat te vaak zonder geldige reden, dan kon je op een huisbezoek van de voorman rekenen! Degene die dubbele ogen gooide had geluk, want daarmee kwam hij bovenaan de lijst te staan. Vandaar dat de dubbele ogen bijnamen hadden. Daarover valt te lezen in het tijdschrift Scyedam. Twee zessen noemde men 'tweedubbel', tweemaal vijf 'twee kraaiepoten'. Gooide je twee vieren dan heette dat 'twee stoven'. Bij twee drieën riep men: 'twee kattepoten'. Twee tweeën was niets, had je dubbel één dan sprak men van 'twee apen'. Als het werk was 'aangesmakt' en de ploegen waren ingedeeld, dan gingen de mannen, kapzak op het hoofd, naar het schip. De pechvogel die lage ogen had gegooid en niet aan de bak kwam, kon zich warmen bij de potkachel in het wachtlokaal, of in het belendende café 'de blauwe druiventros'.

De zakkendragers van weleer (1875)
De zakkendragers van weleer (1920)
Leden van het Zakkendragersgilde van nu.
Zakkendragersgildehuis bezien vanaf de Nieuwe Sluis.
Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies