geen gerelateerde objecten/artikelen gevonden.

Vromans, Het schildersgeslacht

From VerhalenWiki

Jump to: navigation, search

Vakmanschap en gilden

In vroeger tijden gingen beroepen dikwijls over van vader op zoon, waarbij de zoon, veelal op zeer jonge leeftijd, bij zijn vader de eerste beginselen van het vak leerde. De nog jonge jongen werd vervolgens als leerling ingeschreven bij het betreffende gilde. Hoe jong dat was, hing af van het gilde waarbij men zich inschreef. De gemiddelde leeftijd van nieuwe leerlingen lag bij het Sint-Eloygilde voor goud- en zilversmeden een stuk lager (12 jaar) dan bij het Sint-Lucasgilde voor kunstschilders (16 jaar).
Eenmaal ingeschreven als leerjongen bij het gilde was het niet meer de vader bij wie hij het vak leerde, maar ging de jongen vaak intern bij een andere meester. Dat de vader natuurlijk met vakgenoten omging of bevriend was, en daarbij het intern wonen van de zoon bij een collega, leidde er vaak toe dat zo’n jongen in die kringen zijn toekomstige bruid ontmoette waardoor er hele dynastieën van edelsmeden of kunstschilders konden ontstaan. Opvallend is dat juist deze twee vakgebieden, die beide artistieke creativiteit vereisen, vaak samen in dezelfde genealogieën voorkwamen.

Het beleg en de val van Antwerpen

In 1584 en 1585 vond het beleg van Antwerpen plaats, gevolgd door de val van deze stad. Antwerpen was destijds de belangrijkste handelsstad van Europa en de val van de stad had derhalve verstrekkende gevolgen. Zowel het beleg, de val en het Spaanse beleid na de val (opdringen van het katholieke geloof) zorgden voor een leegloop van deze stad. Met deze leegloop verdween zeer veel kennis, geld en vakmanschap voorgoed uit de stad. Veel steden in de Noordelijke Nederlanden deden er hun voordeel mee. Antwerpen zou haar positie als belangrijkste stad in de Nederlanden voorgoed af moeten staan aan Amsterdam.

Het geslacht Vromans

Ook Delft profiteerde mee van de toestroom aan vaklieden (o.a. edelsmeden, textielarbeiders en kunstschilders). Veel Delftse kunstschilders, waaronder Adriaen Pietersz van de Venne, Hans van den Bundel en Johannes Vermeer, hadden hun wortels in de Zuidelijke Nederlanden. Ook het kunstschildergeslacht Vromans behoorde daartoe. Het was Jan Vromans die naar Amsterdam trok en daar tot zijn dood in 1592 zou blijven wonen, terwijl zijn broer Pieter zich in dezelfde periode in Delft vestigde, alwaar hij in 1606 overleed. Beiden waren kunstschilder, wat het vermoeden doet rijzen dat hun vader reeds kunstschilder geweest is. De broers waren geboren in Walem bij Mechelen, maar trokken later naar Antwerpen om van daaruit naar het noorden te vertrekken.

Delft

De hierboven genoemde Pieter wordt ook wel Pieter Vromans I genoemd omdat meer schilders uit dit geslacht dezelfde voornaam hadden. Pieter II was de zoon van Jan en heette dus Pieter Jansz Vromans. Ook hij woonde in Delft, o.m. in de Hoefijzersteeg, alwaar zijn beide zoons Pieter (III) en Abraham opgroeiden. De kunstschilder Jacobus Vromans zou mogelijk een zoon van Pieter III geweest kunnen zijn. Abrahams zoon (alweer een Pieter) werd advocaat bij het Hof van Holland, echter diens zoon Isaack Pietersz Vromans zette de traditie van het schilderen weer voort. Tot in deze tijd zijn er kunstschilders en schilderessen geweest luisterend naar de naam Vromans of een afgeleide van die naam. In hoeverre zij verwant zijn aan deze genealogie is niet bekend.

Noot

Onderstaand schema geeft de vermoedelijke genealogie weer. Van Jacobus is bijvoorbeeld niet zeker dat hij de zoon was van Pieter III. Dit wordt echt wel door bijv. het RKD vermoed.

Kunstschilders binnen de genealogie Vromans
Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies